Oranje Zwart D1 - ASVD D2

We hebben een prachtige, mooie, ronde, rode cirkel. Hij is hartstikke mooi, hartstikke rond en hartstikke rood. We beginnen de training niet voordat iedereen de bal vast heeft en op de rode lijn van de cirkel staat. Het begin van de training gaat nu al een aantal weken zo en lijkt misschien een beetje op het klaslokaal van juf Ank. Duidelijkheid voor de D1 was echter hard nodig na de vorige wedtrijd, waar het uitbrengen van de bal soms minuten duurde.

10 februari staat de wedstrijd Oranje Zwart D1 – ASVD D2 op het programma. De uitwedstrijd in Dronten werd eerder in het seizoen kansloos 10-0 verloren, er was dus wat goed te maken. Het eerste aanvalsvak bestaat uit Rian, Dagmar, Don en Mika. Rian vraagt: “Waarom beginnen wij altijd in de aanval?”. “Omdat jullie direct drie doelpunten gaan maken zodat we 3-0 voorstaan”. Een uitdagende uitspraak zeker met de vorige wedstrijd in gedachten, maar een sporter die niet uitgedaagd wordt, leert ook niet.

Marco fluit in, direct valt het op dat het tempo voor de D1 hoog ligt. Daardoor ontstaan in de eerste aanval al drie kansen, een mooi begin. ASVD onderschept de bal en brengt het naar hun aanval waar Lisa, Noa, Don en Milan in de verdediging klaar stonden. Nog voordat ASVD aan een kans toekomt onderschept Lisa de bal. “Partij” klinkt het in de zaal, haar medespelers weten nu precies wat ze moeten doen en binnen 10 seconden wordt de bal naar het andere vak gebracht. Altijd fijn als de gemaakte afspraken werken.

Direct daarop komt Dagmar tot scoren 1-0. Niet veel later is zij ook verantwoordelijk voor de 2-0 en nog binnen de 10 minuten wordt zelfs de 3-0 nog gescoord. Precies zoals voorspelt, misschien dat een aantal jeugleden zich zorgen moet gaan maken na andere voorspellingen rondom halloween. Er wordt gewisseld van functie, het nieuwe aanvalsvak heeft meer moeite met scoren, kansen genoeg maar vaak net op het randje. ASVD geeft ondertussen wat gas terug en komt tot scoren. De nieuwe verdediging zit er wel erg strak op, maar kan niet voorkomen dat er vlak voor rust een gelijke stand van 3-3 op het scorebord staat. Met nog anderhalve minuut te gaan legt Don van dichtbij de 4-3 erin. Toch nog de verdiende voorsprong voor de rust.

Het spel na rust verloopt soepel, Oranje Zwart blijft kansen creeëren, soms wel 8 schoten per aanval. De coach van ASVD blijft druk wisselen, tegenover Milan, al de langste heer bij ons, komt zelfs een boom van een vent, zeker een kop groter. Het uitbrengen van de bal door de verdediging verloopt iets trager hierdoor, maar het blijft foutloos. Iets waar ik als trainer erg trots op ben in vergelijking met de vorige wedstijden. Rian scoort van afstand 5-3, twee doelpunten verschil. Het zou toch wat zijn na de uitwedstrijd met 10-0 verloren te hebben. ASVD scoort de 5-4, maar het tempo bij beide ploegen zakt enorm. De spelers van Oranje Zwart zien er zichtbaar vermoeid uit, even lijkt het erop dat de wedstrijd uiteindelijk in een gelijkspel zal eindigen.

Ondertussen zat Hedde (E1) al de hele wedstrijd op de bank, eigenlijk wou ik hem als trainer nog wel even laten spelen. Met nog drie minuten te gaan onvangt hij zijn instructies, blijf rustig en heb vooral plezier. Terwijl ik met Hedde in gesprek ben valt achter mijn rug de 6-4 met nog een paar minuten te gaan. ASVD komt nog terug tot 6-5, maar waar twee weken terug het laatste gedeelte van de wedstrijd gekenmerkt werd door zenuwen en veel balverlies, blijft de D1 erg rustig. Met alle gemak van de wereld wordt de wedstrijd uitgespeeld. Eindstand 6-5. Oh Ja, die rode cirkel, die is de hele wedstrijd bij ons gebleven in de vorm van een rode hoepel. Hartstikke mooi, hartstikke rond en hartstikke rood.

Verslag: Job Klinkhamer