Interview Janet Prins

Wie of wat is Janet Prins bij Oranje Zwart? Janet is een stille kracht. Iemand die je niet ziet, maar waar alle jeugdleden mee te maken krijgen. Janet zorgt namelijk dat alle jeugdleden op hun verjaardag een kaartje krijgen van Oranje Zwart.

Kaartjes, een begrip dat bijna verdwenen is in onze digitale wereld, maar wat heel erg gewaardeerd wordt. Ineens kwamen er twee bedankjes binnen bij trainers voor het kaartje op de verjaardag. Reden om Janet eens op te zoeken en te vragen hoe dat nu in zijn werk gaat.

Een afspraak is nog niet zo gemaakt. Werk, examens afnemen, etc. Van alles komt er tussendoor. Maar uiteindelijk lukt het om telefonisch contact te hebben.

Janet, allereerst natuurlijk de bedankjes van deze ouders aan jou. Hoe vind je dat?
‘Ja, hartstikke leuk natuurlijk. Eigenlijk hoor je dat nooit, zo’n bedankje, dus dan is het extra leuk om zo’n reactie te krijgen. En ineens 2x achter elkaar.’

Ja, dat was ook de reden om je een beetje bekend te maken bij iedereen. Want hoe lang ben je al lid?
‘Ik ben al bijna 40 jaar lid. In november 1979 ben ik bij Oranje Zwart begonnen. Eigenlijk al eerder als pupil, maar die categorie werd opgeheven, dus toen was ik geen lid meer. En ben ik dus in november 1979 weer lid geworden.

Ik heb alle teams doorlopen: aspiranten, junioren en uiteindelijk de senioren. Ik ben echt opgegroeid bij Oranje Zwart. Destijds nog op de Pelikaan. Mijn vader deed de ledenadministratie en mijn moeder stond achter de bar. Elke zondag zaten we, en met mij vele anderen, in het clubhuis. Spelletjes doen, knutselen of buiten op een paal schieten. Verschillende leden van toen lopen nog rond. Zij waren zo ongeveer familie. En omdat je al als baby meegenomen werd door je ouders, kennen sommigen je al vanaf dat je baby bent. Hoe meer familie wil je het hebben.

Mijn vader was zaalwacht, en dus ging je mee. Mijn zus moest trainen en dus ging je mee. Mijn moeder deelde ranja uit bij de avondvierdaagse en dus hielp je mee. Tegen de tijd dat ik mee mocht lopen bij de avondvierdaagse, liep Oranje Zwart niet meer mee. Laatst vond ik nog de paal met het bord met daarop ‘Oranje Zwart’, dat voor de avondvierdaagse gebruikt werd, bij mijn vader op zolder.

In de senioren werd het wat minder. Ik ging in de bloemenwinkel werken en moest om de andere zaterdag werken. Dat is niet handig met wedstrijden. En als je dan kon spelen, stond je er soms ook nog naast. Ja, daar doe je het niet voor. En omdat je er niet altijd was, hing je er een beetje bij, je bent dan niet echt onderdeel van een team.

Dus toen ben ik vrij snel naar de veteranen gegaan. Ik werd met open armen ontvangen en heb nog jaren aan toernooien meegedaan. Nu wordt ook het meedoen met de veteranen minder omdat ik inmiddels in Heerde woon en het dan niet handig is om voor een training op en neer te komen. Dat is wel jammer, maar het is niet anders. Maar het contact blijft, dat zit erin gehamerd.’

En hoe ben je zo bij het versturen van de kaartjes gekomen?
‘Ongeveer 30 jaar geleden vroeg Annebep Favier, die het toen deed, mij of ik het over wilde nemen. Ik was al gewend dat mijn vader de ledenadministratie deed en ik was dus gewend dat je iets voor de vereniging doet. Sinds mijn vader is overleden, gebruik ik zijn kaartenbak voor mijn administratie voor de kaartjes. Ik krijg van Hendrik een ledenlijst en verwerk de wijzigingen in mijn kaartenbak. En soms vis ik er zo ook nog wat rare dingen uit.

Naast de kaartjes, verzorg ik ook de lijst voor de Jaarlijkse Algemene Vergadering, waar aanwezigen hun handtekening op kunnen zetten. Mijn moeder heeft 33 jaar geleden de vlag van Oranje Zwart gemaakt. Toen ik die met het 100-jarig bestaan zag wapperen, deed me dat wel wat.’

Wie krijgen er allemaal een kaartje?
‘Alleen de jeugd tot en met 16 jaar. Daarna is het afgelopen. Tenminste voor mij.’

En wat voor kaartjes verstuur je dan? Zoek je die zelf uit?
‘Vroeger kon je kaartjes bestellen bij de bond/KNKV. Die zijn er op een gegeven moment mee gestopt. En op een gegeven moment kwam Gwenda met het idee om kaartjes met het logo van Oranje Zwart te maken. Marieke maakte die en Gwenda zorgde dat ik ze kreeg. Als ik nieuwe nodig heb geef ik Gwenda een seintje en dan zorgt zij dat ik weer een stapeltje heb. Ik heb ze voor de Kangoeroes en jongere jeugd met Ozzie en voor de oudere jeugd met andere afbeeldingen. En ik verzorg ook de verjaardagen in de nieuwsbrief.’

Voor die jarenlange inzet heeft Janet in 2012 de Letteboerplaquette ontvangen uit handen van de voorzitter van destijds, Rob van Nieuw Amerongen.

Janet heeft dus een hele geschiedenis bij Oranje Zwart. Oudere leden kennen haar al, of kennen het nest waar ze uit komt, en nu kennen de nieuwere leden haar ook een beetje. Wil je haar in het echt zien, dan moet je bij bloemenwinkel ‘Aan de Zeven Alleetjes’ langs gaan.

Groet,
Een ander lid