Wens van een trouwe fan

Vrienden van Oranje Zwart!

Dat zijn we, allemaal! Vanavond lekker op de bank, uit het niets de livestream van 'De vrienden van Amstel Live' gekeken... Mannnn, wat verlangde ik naar OZ! De feesten, of het nu een Hollandse avond zou zijn geweest met de hele hut vol stro of een kampioensfeest van de selectie of het Kerstgala.

Alles had gepast, weten jullie waarom? Omdat we elkaar missen, tenminste ík mis jullie wel. Aankomen fietsen, rechtsaf slaan en kijken hoe de jeugd aan het trainen is, de ouders die langs het hek staan en een, zo welkome, praatje maken met elkaar. Ballen die over het hek vliegen, richting de beachvolleybal..., een kopje koffie bestellen aan de bar, daarna met datzelfde kopje koffie naar buiten lopen en de geur van 'buiten-zijn' ervaren. Kleumen totdat je op het bot koud bent geworden, maar tóch blijven, want ja, het is zo fijn om er even te zijn.

Langzaam viel vanavond de sneeuw, in kleine vlokjes naar beneden. Het gaf rust, terwijl de muziek van ‘De Vrienden’ neerdaalde. Menig liedje herinnerde mij aan zoveel mooie OZ-feesten die wij met z'n allen in ons geheugen hebben staan, en dan ben ik, zeg maar; nog een groentje... Wanneer je vrienden bent, maakt het namelijk niet uit hóe lang je elkaar niet ziet maar wanneer je elkaar weer ziet, ga je verder waar je gebleven was. Ik spreek deze wens uit voor ons allemaal:

Als ik je weer zie

Ik weet niet hoelang niet gezien
Maar wie heeft wat uit te leggen
Wat zal ik zeggen
En wat zeg jij
Bewijzen wij niet elke keer
Een vriend zegt zwijgend vaak veel meer
Vaak veel meer

Een trouwe fan

Wens van een trouwe fan2